 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|||||||||||
 |
 
|
 |
 |
Pałac w Jadwisinie zbudowany został w latach 1896-98 dla księstwa Radziwiłłów, Macieja i Jadwigi z Krasińskich. Książę Maciej pochodził z linii Radziwiłłów, piszących się hrabiami na Szydłowcu i Połoneczce. Po ojcu odziedziczył dobra Połoneczka na Białorusi w guberni mińskiej. Żona wniosła mu w posagu dobra Zegrze pod Warszawą. W 1869 r. ks. Maciej został kawalerem honorowym maltańskim "in gremio religionis", a w 1884 r. otrzymał tytuł cesarsko-rosyjskiego szambelana, a pod koniec życia, w 1902 r. łowczego dworu.
Początkowo Radziwiłłowie osiedli w Zegrzu. Po przymusowym wykupie znacznej części obszaru dworskiego na budowę fortecy, postanowili przenieść się do Jadwisina. Atrakcyjne położenie nad brzegiem Narwi zdecydowało o wzniesieniu tutaj nowej rezydencji . Wybrano miejsce położone między Zegrzem i Serockiem, na wysokim brzegu łączącej się dziś z szeroko rozlanymi wodami Zalewu Zegrzyńskiego. Projekt pałacu wykonany został przez francuskiego architekta Franciszka Arveufa. Rezydencja otrzymała tzw. "kostium francuski", nawiązujący stylowo do architektury francuskiej epoki renesansu. Do momentu wybuchu II wojny światowej pałac był jedną z rezydencji Radziwiłłów.Po wojnie został przejęty przez Ministerstwo Oświaty.Od 1960 roku znajdował się tu pilnie strzeżony ośrodek wypoczynkowy Urzędu Rady Ministrów. W ciągu tych kilkudziesięciu lat był kilkakrotnie przebudowywany. Obecnie w ośrodku organizowane są konferencje i szkolenia i jest on otwarty także dla turystów.
|
|
 |
|||||||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
